Απεργιακή κινητοποίηση της 22ας Απριλίου απο το Δ.Σ. Συλ. Υπαλλήλων Ν.Α. Άρτας

Συναδέλφισες, συνάδελφοι,

Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η συναίνεση της Κυβέρνησης σ’ αυτή, επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα, ειδικότερα των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι οποίοι έχουν τις μικρότερες αποδοχές.

Τα μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι τώρα αλλά και αυτά που έρχονται μαζί με το Δ.Ν.Τ. πλήττουν καίρια τους πλέον χαμηλόμισθους όπως είμαστε οι υπάλληλοι των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων.

Ασφαλιστικά δικαιώματα που αποκτήθηκαν με μεγάλες θυσίες καταπατούνται εν μια νυκτί χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τους υπαλλήλους και τους φορείς που τους εκπροσωπούν.

Στο όνομα της κρίσης, για την οποία δεν έχουν την ευθύνη οι εργαζόμενοι, επιχειρείται η διάλυση των Δημοσίων Υπηρεσιών της χώρας.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι κάποιοι μεγαλοαστοί που διάγουν πολυτελή βίο κατασπαταλώντας το δημόσιο χρήμα. Είναι άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν στη δουλειά τους και δουλεύουν για ένα μισθό που συνήθως είναι στα όρια της επιβίωσης. Και δε θα πρέπει κάποιοι χαιρέκακα να αντιμετωπίζουν τη ληστρική επιδρομή που υφίστανται στις απολαβές τους, γιατί δυστυχώς έρχεται η σειρά των άλλων κοινωνικών ομάδων να υποστούν την ανατροπή και το πετσόκομμα των εργασιακών και μισθολογικών τους δικαιωμάτων. Γι’ αυτό λοιπόν θα πρέπει όλοι μαζί ν’ αντισταθούμε στη λαίλαπα των νέων μέτρων.

Σήμερα είμαστε εμείς. Αύριο θα είσαστε εσείς.

Σε όλους αυτούς που τώρα σιωπούν εκκωφαντικά παραθέτουμε ένα απόσπασμα από γραπτό του Γερμανού αντιφρονούντος Μάρτιν Νίμελερ, στο οποίο σχολιάζει τη στάση της «σιωπηλής πλειοψηφίας» την εποχή του Γ’ Ράϊχ, με την ευγενική προσδοκία να αφυπνίσουμε: «… Στην αρχή, ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους. Δεν ήμουν Εβραίος και δε φώναξα. Μετά, ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές. Δεν ήμουν κομμουνιστής και δε φώναξα. Έπειτα, ήρθε η ώρα των σοσιαλδημοκρατών. Δεν ανήκα σ’ αυτό το κόμμα και δεν έβρισκα λόγο να διαμαρτυρηθώ. Ακολούθησαν οι ομοφυλόφιλοι. Ούτε κι αυτό σκέφτηκα ότι με αφορούσε. Στο τέλος, ήρθε η ώρα των Τσιγγάνων. Ούτε και τότε βρήκα λόγια για να εκφράσω την αντίθεσή μου. Ο επόμενος στη σειρά ήμουν εγώ. Αλλά δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει…».

Συναδέλφισες, συνάδελφοι

Στις 22 Απριλίου 2010 πρέπει όλοι να συμμετάσχουμε στην απεργία που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ, αντιδρώντας στα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση καθώς και σ’ αυτά που πρόκειται να επιβληθούν από την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Ο Έλληνας εργαζόμενος δεν αντέχει άλλη μείωση του πραγματικού εισοδήματός του. Ο Έλληνας ασφαλισμένος δεν πρέπει να πληρώσει τα εγκληματικά λάθη των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Ζητάμε την εφαρμογή ενιαίου μισθολογίου και πραγματικού πόθεν έσχες για όλους.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!

ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ – ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ!



Το Διοικητικό Συμβούλιο

του Συλλόγου Υπαλλήλων

της ΝΑ Άρτας